LIFESTYLE: Ben jij ook een brokkenpiloot?

Ik zou heel erg graag willen zeggen dat ik geen brokkenpiloot ben. Maar dat kan niet, want dan zou ik liegen. Breng ik mezelf niet in de problemen dan is het wel een ander die de problemen veroorzaakt. Soms word ik er wel moedeloos van maar heb mezelf er ook al bij neergelegd dat ik twee linker benen heb en de grond heel regelmatig van dichtbij aan het bekijken ben. Zo ook jaren geleden op de skipiste van Kaprun.

Tijdens mijn opleiding aan de MTRO (toeristische opleiding) maakte wij regelmatig leuke tripjes naar het buitenland. Zo ook een hele gave “skivakantie” naar Kaprun. Van tevoren werd er gevraagd hoe gevorderd je was met skiën om zo ongelukken te voorkomen en groepen goed te kunnen indelen.  Natuurlijk werd hier ontzettend mee gesjoemeld. Meiden die nog nooit hadden geskied wilden in dezelfde groep als hun vergevorde vriendinnetje. En daar ging het fout.

Op dag twee van de trip gingen we met mijn groep de gletsjer op. Een goede zwarte piste met behoorlijk was ijsvorming. Als gevorderde skiër zitten de bindingen van je ski’s wat strakker zodat je deze niet zo snel verliest. Mijn groep had alle kennis qua skiën paraat, op 1 meisje na. Zij had zichzelf duidelijk in de groep gebluft terwijl ze helemaal niet goed kon skiën. We begonnen aan de afdaling en achter mij hoorde ik een enorm gegil. Dat meisje kwam in een rechte lijn op me af, haar handen en benen zwaaiden alle kanten uit bochtjes draaien of stoppen was voor haar geen optie mee. Ze schoof met haar ski’s zo over de mijne heen en ik ging met een noodgang onderuit. Mijn ski’s en voeten kwamen naar buiten geklapt te liggen terwijl mijn knieën naar binnen gedraaid lagen. Door de val was ik mijn skistokken kwijtgeraakt en kon ik mijn bindingen niet meer losdrukken en op dat moment voelde ik in beide knieen letterlijk wat knappen en in mijn rechterknie scheurde er ook nog wat af. Doordat ik in mijn eentje zo hoog op de gletsjer lag heb ik mezelf op mijn kont de berg af gegleden en met de eerste stoeltjeslift wat ik tegenkwam heb ik mezelf naar beneden gebracht. Diezelfde middag zat ik voor röntgenfoto’s in het ziekenhuis van Innsbruck. De volgende dag zat ik op de gipsvlucht naar huis. Ik had een gescheurde knieband en het was niet veilig om de gehele reis terug te maken in een bus met het oog op trombose.

Eenmaal thuis kreeg ik een prachtige beenbrace aangemeten. Een brace zo oncomfortabel als deze bestaat er volgens mij niet meer. Van mijn enkel tot aan mijn lies kon ik niets bewegen. De braces van deze tijd zijn gelukkig wel anders. Op https://www.monozorg.nl/ bieden ze heel veel hulpmiddelen aan die je kunnen ondersteunen in het dagelijks leven maar waar je geen “last” van hebt tijdens het dragen. Ik denk dat deze hulpmiddelen kunnen bijdragen aan een sneller herstel en wie wilt dit nu niet. Het draagcomfort van een Enkelbrace welke je ook kunnen ondersteunen tijdens het sporten is een uitstekend voorbeeld hoe hulpmiddelen je kunnen ondersteunen. Met mijn zwakke knieën en enkels is het fijn als je tijden het hardlopen net dat beetje extra support krijgt wat je normaal gesproken mist.

Mocht ik ooit weer de lange latten gaan onder binden (dat heb ik sinds dit ongeluk helaas nooit meer gedurfd) dan zal ik zeker bij Monozorg kijken naar het geschikte product om mijn knie de steun te geven die het nodig heeft.

Zijn jullie ook van die brokkenpiloten? En wat is het gekste wat jullie is overkomen?

Receive Updates

No spam guarantee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *